Ποιος φοβάται το άγχος; - Your Strength

Ποιος φοβάται το άγχος;

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει νιώσει φόβο και άγχος. Ασφαλώς και είναι φυσιολογικά αισθήματα που τις περισσότερες φορές δεν επιφέρουν σημαντικές ψυχικές βλάβες. Αρκεί να μην πάρουν έλεγχο, να μη γίνουν ο φάρος της ζωής μας. Ο φόβος του φόβου και το άγχος του άγχους μπορούν να δημιουργήσουν τον φαύλο κύκλο. Για το λόγο αυτά ας δούμε τα πράγματα πιο καθαρά. Το ξέρουμε όλοι ότι το άγχος και ο φόβος είναι ζωτικά για την επιβίωση. Οι αντιδράσεις αυτές είναι κατανοητές όταν εμφανίζεται μια απειλή. Παθολογικές χαρακτηρίζονται όταν ο φόβος ή το άγχος είναι ασύμμετρα σε σχέση με το ερέθισμα που τα προκάλεσε.

«Είχαμε πάει μαζί με την κόρη μου στη παιδική χαρά στο Χολαργό. Ήταν ένα ωραίο χειμωνιάτικό πρωινό , σχετικά ζεστό και είχαμε χρόνο να κάνουμε κάτι ωραίο μαζί. Η μικρή μόλις είδε τις κούνιες και τα παιχνίδια ενθουσιάστηκε άρχιζε να πηγαίνει δεξιά και αριστερά. Ξαφνικά βλέπω ένα μαύρο μεγαλόσωμο σκύλο να τρέχει καταπάνω της. Ένιωσα το σώμα μου να σφίγγεται, η καρδιά μου να χτυπάει σα τρελή, τα πόδια μου να παίρνουν φωτιά. Σηκώθηκα σαν ελατήριο ,παίρνοντας από κάτω ένα μεγάλο ξύλο. Σκέφθηκα ότι ακόμα και αν έπαιρνα τη μικρή αγκαλιά ο σκύλος μπορεί να μας κυνηγούσε. Πριν πλησιάσει το παιδί βρέθηκα εγώ μπροστά του να τον απειλώ. Φυσικά το σκυλί με φοβήθηκε!»

Αυτή όπως καταλαβαίνετε είναι μια φυσιολογική αντίδραση μπροστά στην απειλή ενός επιθετικού ζώου. Τι γίνεται όμως αν « τα πόδια μου τρέμουν, οι καρδιά μου σφυροκοπά, η ανάσα μου κόβεται, το στομάχι μου πονάει όταν κάνω νέες γνωριμίες ή πρέπει να παρουσιάσω ένα νέο project, όταν πρέπει να μπω στο μετρό ή όταν απλά πρέπει να βγώ από το σπίτι μου». Σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιοι άνθρωποι υπερεκτιμούν τον κίνδυνο και αναπτύσσουν κάποια συμπτώματα που δυσχεραίνουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής τους.

Το να αισθανθεί κανείς αυξημένη μυϊκή τάση, αυξημένη αρτηριακή πίεση, ιδρώτα, κόμπο στο λαιμό είναι αναμενόμενο όταν χρειάζεται η άμεση ενεργοποίηση κάποιας σωματικής δραστηριότητας. Διαφορετικά δε θα μπορούσαν να ανταποκριθούν οι δημοσιογράφοι, οι αθλητές, οι οδηγοί, οι μηχανικοί και άλλοι. Τι γίνεται όμως όταν κάποιος πάσχει από αγχώδη διαταραχή; Αγχώνεται με το άγχος του ακόμα και για καθημερινά πράγματα. Αισθάνεται ψυχολογική πίεση και την ερμηνεύσει ως επικείμενη αγχωτική κρίση. Δεν είναι έτσι. Τόσο η αλλαγή στον τρόπο σκέψης όσο και η αλλαγή στα συναισθήματά μας σε στιγμές ψυχοπιεστικές μπορούν να προσφέρουν καλύτερη ικανότητα συγκέντρωσης, λήψης αποφάσεων και λύσης προβλημάτων. Για αυτό το λόγο πολλοί μάνατζερς είναι πιεστικοί στη δουλειά.

Το θέμα όμως είναι ποια είναι τα αίτια του υπερβολικού άγχους και άρα μη βοηθητικού και πως αντιδρά κανείς απέναντί του. Αυτό το βλέπουμε κατά περίπτωση και σίγουρα υπάρχουν επιλογές να το αντιμετωπίσουμε χωρίς τις γνωστές αποφυγές και ότι αυτές συνεπάγονται.

Share

Εγγραφή στο newsletter

Sign-up to get the latest news straight to your inbox.


Give it a try, you can unsubscribe anytime.